100 Piłkarzy którzy wstrząsnęli The Kop » 14. Michael Owen

  • Era: 1996-2004
  • Data urodzenia: 14.12.1979
  • Miejsce urodzenia: Chester
  • Przeszedł z: Wychowanek
  • Odszedł do: Real Madryt
  • Występy: 297
  • Bramki: 158

Cudowny chłopak dla klubu i kraju - wdarcie się Michaela Owena do dorosłej piłki spowodowało nadzwyczajne głosy podekscytowania na Anfield i dało nadzieję kibicom Liverpoolu, którzy byli głodni trofeów i pragnęli powrotu czasów dominacji z lat 70 i 80-tych.

Jego gole odegrały kluczową rolę w chwilowym zaspokojeniu głodu kibiców, jednak jego opinia jednego z najlepszych snajperów na świecie nie przeszła bez echa w innych krajach i niestety zdecydował się opuścić Anfield w złej atmosferze i nie miał szansy poczuć, jak to jest być mistrzem Anglii.

Po raz pierwszy zabłysnął jako 16-latek podczas Młodzieżowego FA Cup w 1996 roku, który w końcu trafił tamtego roku na Anfield. Poprowadził młody zespół do sukcesu w świetle kamer i najlepiej strzeżony sekret Akademii przestał już być anonimowy. Wszyscy pracownicy The Reds wiedzieli jakim potencjałem dysponuje ten człowiek już od chwili, gdy przyszedł do klubu jako 11-letni zawodnik.

Był obdarzony niezwykła szybkością, zapierającymi dech w piersiach umiejętnościami i co najważniejsze umiejętnością zdobywania bramek - jego talent został najpierw dostrzeżony w szkole FA w Lilleshall a potem regularnie trafiał do siatki w młodzieżowych drużynach The Reds.

Został nagrodzony w maju 1997 roku, gdy trener Roy Evans dał mu szansę debiutu podczas meczu z Wimbledonem na Selhurst Park. Drużyna ponownie miała problemy w walce o tytuł, więc trener nie widział żadnych przeciwwskazań, żeby wystawić młodzika, który regularnie robił ogromne postępy. Pojawił się na boisku w drugiej połowie i zupełnie odpłacił się trenerowi za zaufanie, zdobywają pierwszą ze swoich 158 bramek dla The Reds.

Kibice z The Kop mieli nowego bohatera. Robbie Fowler był kontuzjowany, więc to zdolny Michael prowadził Liverpool do zwycięstw przez większą część kolejnych rozgrywek. W tym czasie nie zawiódł i kilka miesięcy później stał się jeszcze bardziej sławny, ponieważ stał się najmłodszym debiutantem w reprezentacji w minionym stuleciu.

Wszyscy na Anfield czuli wtedy ogromną dumę, ale teraz wielu kibiców po głębszych przemyśleniach uważa, że gra na międzynarodowym poziomie spowodowała, że Owen zapragnął przeprowadzki do innego kraju i gry w innej lidze. Ówcześnie najbardziej utalentowany Anglik robił zawrotną karierę i zakończył sezon jako król strzelców ex eaquao z innym zawodnikiem, a także został wybrany Najlepszym Piłkarzem Młodego Pokolenia przez PFA.

Kluby z całej Europy z zazdrością spoglądały na Anfield, a gdy Owen zdobył tą wspaniałą bramkę w meczu z Argentyną podczas Mistrzostw Świata w 1998 roku jego gwiazda zaczęła świecić jeszcze większym blaskiem. Na szczęście ku zadowoleniu kibiców The Reds Owen mocno stąpał po ziemi i w kolejnych latach powiększał swój status gwiazdy.

W sierpniu 1998 roku zdobył hat-tricka w wyjazdowym meczu z Newcastle, co udowodniło, że jego wyczyn z Mundialu nie był przypadkiem i do momentu odejścia w każdym sezonie był najlepszym strzelcem Liverpoolu. Bez wątpienia najlepszym dla niego rokiem był 2001, a jego nazwisko wiecznie będzie łączone z dramatycznym Finałem FA Cup z Arsenalem, gdy jego dwie bramki zapewniły Liverpoolowi potrójna koronę.

Owen trafił do siatki także w spotkaniach o Tarczę Dobroczynności i Superpuchar Europy, co spowodowało, że The Reds mogli się pochwalić zdobyciem pięciu trofeów w ciągu kilku miesięcy. Ten rok zakończył otrzymując nagrodę dla Najlepszego Piłkarza w Europie minionego sezonu - ten tytuł po dwóch dekadach przerwy ponownie trafił do Brytyjczyka.

W 2003 roku Owen wpisał się na listę strzelców w kolejnym finale, gdy to Liverpool pokonał Manchester United 2-0 w finale Pucharu Ligi, jednak Owen nie potrafił sobie poradzić z krytyką kibiców z The Kop wobec jego mniej utalentowanych kolegów. Relacji z fanami nie polepszył fakt, że krążyły przeróżne plotki na temat jego przyszłości w klubie.

Nawet przybycie Rafaela Beniteza jako następcy Gerarda Houllier nie przekonało Anglika do pozostania w klubie i tuż przed rozpoczęciem sezonu 2004/05 Owen przeniósł się Realu Madryt za kwotę 8 milionów funtów. Ten sezon udowodnił, że pozory mylą, ponieważ The Reds sięgnęli po Puchar Europy, a Owen na pewno nie mógł sobie darować, że zdecydował się odejść.

Po nieudanym sezonie w Realu przeniósł się do Newcastle United, gdzie przez cztery lata głównie leczył kontuzje. Latem 2009 po raz drugi zszokował The Kop, tym razem najbardziej negatywnie, jak to tylko możliwe - podpisał kontrakty z Manchesterem United. W pierwszym występie na Anfield po tym wydarzeniu został przywitany solidną porcją gwizdów od kibiców, którzy już chyba nigdy nie wybaczą mu tego, co zrobił.

Osiągnięcia: FA Cup (2001), Puchar UEFA (2001), Puchar Ligi (2001, 2003), Młodzieżowy FA Cup (1996), Tarcza Dobroczynności (2001), Superpuchar Europy (2001)

Słynny fakt: Zdobył dwie bramki w Finale FA Cup z Arsenalem w 2001 roku, który został rozegrany w Cardiff.

Ciekawostka: Zdobył więcej bramek dla Reprezentacji Anglii niż jakikolwiek inny piłkarz Liverpoolu.

- Pamiętam, jak wszyscy byliśmy zaskoczeni i podekscytowani, gdy przebił się do drużyny w wieku 17 lat. Szczerze wierzyliśmy, że mamy następcę Iana Rusha. Niestety Michael inaczej to widział i sam rozplanował swoją karierę, jednak myślę, że powinniśmy być mu wdzięczni za to, co zrobił dla klubu i za trofea, które pomógł Liverpoolowi zdobyć. - Chris Bascombe na temat Michaela Owena

Copyright © by LFC.pl 2004-19, design: Arik & Wieviór, development: Wieviór, CloudFlare Acceleration: ON